Resistencia numantina

Pois aquí estou, onde traza o Douro a súa curva besteira. Non é triste que Soria estea morrendo, senón que se resiste. Localicei a distribuidora local de Custo. No escaparate, o letreiro a man indica camisa estampada 150 €. Tardei un bo pedazo en conseguir este computador, na trastenda dun bar, e que tarda 5 minutos en inicializar fiestras98.

Arrinco dous carteliños da parede. Un ofrece chica soriana para limpiar pisos. O outro chama a unha manifestación contra o esquecemento institucional de Soria. O lema non pode ser máis tristeiro: Acude! No esperes a que desaparezcamos. A quen vai dirixido? Xa escolleron o soriano que vai apagar a luz?

Todo isto dígoo eu, que veño de onde veño. Polo resto, é unha cidade que ten o seu punto, riquiña. A xente parece sacada de Maceda, non sei se me explico.

Polo camiño, moito tráfico e moi bo tempo. En Tordesillas atopei a Ferre e a María, pola rúa, por casualidade. Xantamos xuntos e lembramos as tetas das rapazas que nos gustaban, no insti. Ah, que máis se pode pedir…


Leave a Comment