Cu

Día realmente perdido, como sempre. Somos seis de familia, en pendente disgregadora. Procurei durmir e fuxir de meu tío.

Quedei con Caimán, en Pontevedra. Fomos a un bar, cos seus amigos da infancia. Había alegría, e fragmentos do pasado dunha historia, como cando les o hobbit despois do señor dos aneis. Os amigos confirman visita para os vindeiros días: Iopanda, Henri, Lady Benjamin, BX, Walter…

Leo o comment de 5Line. Si, recuperei o cu. Na tele falan marabillas do cu de Denís, e sinto orgullo nazonal. ;)


Leave a Comment