Vou ao concerto de Fermín Muguruza. A sesión de música é fabulosa, anque xa non teño peito para aguantar tantas horas seguidas choutando. Non levaba as botas axeitadas, e tampouco me meto cocaína. A destacar: un euskobustamante que tocaba o acordeón diatónico, e do que non consigo foto. Pero como a parte máis relevante dun concerto é o público, levo unha sensación incómoda prá casa. Xa non son os berros de independencia (?), nin a impresión de que aqueles mozotes hai moito que non comen quente, nin sequera a pancarta (!) de ‘na galiza em galego’, cando alí o único que non falaba galego era muguruza (pareceume unha descortesía). A razón do meu incomodo é porque non teño un só punto de contacto coa rapazallada que me arrodea, e que me zoupa cos cóbados. Estareime facendo vello? Estareime facendo españolito, Rum?

Cóntame 12Uvas unha historia pavera: a única vez que suspendeu, que foi dereito internacional privado, quixo en vinganza sabotearlle a conta de hotmail ao seu profesor. Probou coa fórmula de ‘esquecín o contrasinal’, e atopou unha pregunta: Quien es el mayor cabrón de España? 12Uvas non foi capaz de dar coa resposta.