laranxa

Co estrés destes días, non anotei a compra dun cedé fabuloso de Miquel Gil (tocan os meus amigos de pomada) e dun non tan espectacular de marlango. Tampouco dixen que vin un chavaliño moi xeitoso e suaviño, que me gustou moito, e que padece un inconveniente reintegracionismo (non podes quitar todos eses -bles?, dime).

Tampouco que fun tomar un viño con 12Uvas. Falamos de Londres, da emigración, dos restaurantes españois e dunha tenda cutreira en oxford street. Achéganse os días máis difíciles: debo devolverlle todo o que me deu nestes dous meses, todo o que aprendín. Pero de súpeto o aire é helio, e non me nacen os cariños.

Pasa o camión do lixo. A habitación aluméaseme en laranxa. Agora non.