É a terceira vez nesta vida que me atopo cun rapinador de igrexas e de aldeas abandonadas e a terceira vez que resulta ser un home de pel extraordinariamente morena. Ten unha nave onde garda os achados, un pai acugulado de pasta que lle montou un piso na parte máis húmida de humidtown, un físico estraño e algo atractivo e unha capacidade de conversa que xa non resulta ordinaria.
Posibilidades de futuro? Pas terribles para un guía turístico que fala occitano, que lle insonorizou unha habitación á súa caseira nicrariense sen que pasase nada ou que ten unha colección de vinilos flipante con la ciapa rusa, xil ríos, debús de milladoiro ou concertos que encheron o palau d’esports en xaneiro de 1976.
Sen embargo, e polo que sei, o delongado paso de Gaiteiriño pola súa vida deixoulle unha prosma na cabeza. Así que devora pachuzos aos sete devorares e non para de rañarse, seica polos nervos.
O sicólogo, o dermatólogo ou o o baleiro nos darán a razón.