código

Nas praias, na cama, nos atascos, fun lendo cobizosamente O código da Vinci. Remateino nunha patada, e logo dinlle unha idem.

Cocteleira de tópicos sobre europeos, misterios pouco misteriosos e non demasiado humor (balas de 500 páxinas pero ben escritas), que dan co beséler no andel dos libros propiedade de quen veña por eles. O fillo de mamá pato dime que venderon da versión en galego moitos máis dos que contaban. Albízaras.


Leave a Comment