Como remate dunha semana esturruxada de traballo, decido ir na procura do teixadal de Casaio, un ano despois do primeiro intento fracasado. Dúas zoupadas considerábeis, maniotas por arrobas, a compaña de ferre e mery, unha parella de xabarís, un bosquiño de teixos e acivros que é un cacho de paraíso, e un percorrido entre a brétema sobre unha pickup toyota.
Tamén vimos unha cousa que Ferre denominou póutigas. Son, ao parecer, parásitos das carpazas. Nacen a rentes do chan, son vermellas como ravos, esfollan como alcachofas e zúganse como chuchameles.
Prégase recoñecemento, confirmación ou rexeite.


Leave a Comment