ridiculismo

Compartimos unha pavera cea coa organización ridiculista. Naquel antro da subhostelaría galega, a 49º de temperatura, estaban Pépi e Timidinho (aos que tiña moita gana de coñecer), e tamén Shotokan, Señora Dot, Berlín, (m)Alicia, algúns aduaneiros, outros subcomediantes e unha nécora que se permite o luxo de chegar tarde porque é unha estrela.

De camiño á xoldra posterior, descendo polas rúas de humidtown, comentáme Walter que é unha mágoa que haxa un sector reintegracionista no ridiculismo e non un sector ridiculista no reintegracionismo. E non o digo por vinganza isolomoldavista: español e portugués, a mesma lingua é.

Por certo, Pépi: moitas grazas pola liña dos ollos, que talvez sexa tamén liña da vida.


Leave a Comment