my disco needs me

Asfixiado de traballo, anoto a miña conversa longa, divertida, apaixonante, con Berlín. Fomos ao novo bar da nova ortodoxia a tomar algo de año, bacallau e viño: fundamentalmente viño.

Anque tamén lercheamos algo da familia e repasamos o amor morto, o punto fundamental é presentarlle a Berlín as miñas dúbidas sobre os voos dende copenhague, as miñocas e as fish&ships que debo resolver o día 31. Respóndeme cunha canción de kylie minogue, falsamente atribuída por el aos mozos da tenda de animais: your disco needs you.

Agora só me falta saber cal é a miña disco. Ou, inda máis, cómo axudo máis á xantecler: fóra ou dentro, lonxe ou perto.


Leave a Comment