identidade

Síntome fondamente cambiado. Non me bateu o amor na caluga, nin crucei ródanos de cadáveres, pero atopo que non son o mesmo que antes de marchar de viaxe.

Será un cambio de olor, como ben me dicía Peke un día? Outra vida que comeza?

Dáme preguiza bloguear, como se fose unha cousa do pasado. E iso que pasan os segundos acugulados de cousiñas pra contar! Pero cústame. E agora, despois de escoitar o ídolo de Pawley (que ben!), e antes de quedar con Belokan, paso fuxidiamente por un ordena pra dicirme a min mesmo que sigo siendo aquél.

Ou non.


Leave a Comment