incomunicación

Levo días virando nas mesmas: podo comunicarme realmente con alguén que non fale o meu idioma? A sobrevivencia está garantida, incluso son capaz de zugarlle a pirola nun xardín de Bratislava a un húngaro falante de maxiar e eslovaco. Pero durante eses quince días que botei fóra só fun plenamente consciente do peso das palabras con Berlín.

Aquí, mentres tanto, rompe a parella de Fufli e Boston, que pactaran un precario código español pra entenderse. Español intencional, chamaríalle berlín. Racharon por iso? Teño dúbidas.

Á contra Carod Rovira dinos nunha conferencia: un ecuatoriano que fale catalán en Cataluña é un catalán, mentres que un ecuatoriano que fale español en Madrid é un ecuatoriano. A proposta é formalmente cobizosa, e subo ao seu tranvía, pero é fondamente falsa.

Nunca falarei ningunha lingua como a miña, que non sei cal é.


Leave a Comment