2046

A paparota de cinema das últimas semanas é besta.

Goceina cunha peli grega, A política da cociña, que relaciona as palabras astronomía e gastronomía algo empallagosamente. Paseino moi ben, e rin, con melinda e mais con melinda, aínda que non fose a que máis me gustou de w.a. Vin tamén Contra a parede, toupeneei algo con nove cántigas, e algunha máis que creo que esquezo.

Pero sobre todo vin a fabulosa 2046. Unha historia de amor que vai, que vén, que se colle, que se perde e logo levanta, que sobe e se desprende, que agonía e renace: agora nunha baralla en singapur, logo nun lazo xaponés, despois nun rótulo de neón, sempre nun androide de acción retardada: entre o estímulo e o tempo de resposta xía o amor. Grazas, pawley, polo consello.


Leave a Comment