Veu walter dende ankara: fomos xantar e logo collemos o coche pra visitar os koalas. O koala estaba facendo obra: meten un cuarto de baño, o terceiro, no garaxe. A koala marchara a unha xuntanza do grupo de danza e gaitas.
Falamos moito, e ben. De sindicatos/xestorías e da euroconstitución, sobre todo. Ao final acabamos falando de soidade, de como nos imos facendo vellos e quedando fóra do mercado sentimental. Walter di que non lle importa: quere estar só; ten a súa rotina e non desexa que nada e especialmente ninguén a perturbe; non quere ‘quedar pra tomar algo’; entre documanía e o sexo prefire documanía.
Despois conducimos de volta pra humidtown e mentras fóra cae unha xiada de raio repasamos a conversa. Deitámonos na mesma cama, lemos unha miga. Sei que me abrazo de noite a el.
Agora chama e dime que marcha pra ankara de volta, antes do previsto. Ten cousas que facer, di. Insisto un pouco, pero sei que é inútil.