Anque me custa bastante logo da malleira de viaxe de onte, érgome moi cedo e vou facer unha das cousas que máis me gustan no mundo: aparcar no extrarradio. Despois vou camiñando cara ao hotel, de novo, na hora de apertura das primeiras cafetarías: autoescolas novas; novos adolescentes que agardan polo bus, fumando, ou non, con saias curtas de cadros, topicamente, ou con cristas, pantalóns caídos, futuro e despreocupación; tamén tolos novos fumando en cachimba, socialistas de audi, quiosqueiros, e unha lexión de cans aboando a cidade para un novo e intenso día: toda esa paisaxe descoñecida na que me recoñezo e desrecoñezo nun instante.


Leave a Comment