Q
Levaba todo o último mes lendo o mesmo libro, a dúas ou tres páxinas por día. O cansazo e a tensión destas semanas restáronlle horas á durmida e fixeron que as letras bailasen moito antes do que cumpría. Así que ata que me vin con todo o tempo do mundo nun TGV de verneville a París non puiden ler a fío.
Dixéranme que Q era a historia dos primeiros anos da imprenta, e tamén me dixeran que era o relato do estraño proceso revolucionario que levou ao xurdimento da reforma e da contrarreforma. Cando botei a última folla, xa no aeroporto errado, pasáronseme como faíscas as imaxes que me acompañaron durante breves segundos todas as noites do mes: aforcados, degolados, soldados españois, lama, neve, papas, fogueiras, imprentas, canizos e xudíos portugueses homosexuais. Todo ten o seu tempo determinado, e hai tempo pra todo baixo o ceo; hai tempo pra nacer e tempo pra morrer; tempo de estar calado e tempo de falar.
E nos pousos, a soidade dalguén que o viu todo e que se refuxiou na nada. Ou que non tivo nada e se refuxiou en todo. Ou sexa, un heroe do tempo da imprenta e da reforma.


Leave a Comment