hai que facerlles sitio
Aproveitando os consellos bicoastais, vou con Barataria ao festival de Cans, por exemplo. Malia non dar apañado entradas, foi tal a marabilla dos galpóns recocidos, os chimpín-buses enfeitados con toxo e, sobre todo, a paixón dunha aldea volcada nalgo tan particular e alternativo, que arrabeaban os pelos nos brazos. Mirando pra eles, pra como están facendo as cousas no porriño, pasáronseme os medos ao descoñecido.
Hai un país novo, e ás veces aparece. Por exemplo en Cans, e por exemplo en Hai que botalos. Vale que esta macrocurta agocha algunha ranciada, pero no resumo xeral hai algo máis das dez razóns positivas que tan maxistralmente retalla Martin Pawley, a quen nesta ocasión secundo case palabra a palabra.
Apenas unhas puntualizacións a unha cousa que merece ben máis premios cós meus parabéns:
- A única curta de ambiente urbano é en Barcelona.
- O Prestige pode chegar a ser pesado se só se tocan os mesmos aspectos.
- Tamén pode sobrar a zafiedade nunha produción que non debería mirarse o embigo votante.
- Que bos os Dios k t Crew
- As sardiñas son as lexislaturas (díxomo un paxariño).
- Non hai ningún vídeo terríbel. Nin sequera o de margarita. Penso mesmo que o vídeo inspirado no guión do meu escritor favorito é algo peor. Pero todo se leva bastante ben.
- Alguén escoitou algunha nova sobre o filme galego máis visto de toda a historia nos medios públicos de Galiza? E nos semipúblicos?
- Algo habería que facer contra a carretaxe. Ademais de modificar a lei e prohibir o reparto de papeletas fóra dos colexios electorais (prás seguintes), deberíamos argallar algo para este 19 de xuño. Alguén se apunta ás brigadas cidadás de limpeza electoral? Alguén coordina?

Así que, máis que ‘hai que botalos’ o que pido é ‘facerlles sitio’. Sitio prás ideas novas e sitio prás vellas de Cans que acomodan os mozos nos galpóns. Hai que facerlles sitio.


Leave a Comment