Os diferentes compromisos déixanme escaso tempo pra baixar a londres, e o certo é que tampouco teño moita présa. Non argallo plan ningún, e decido cruzar a cidade a pé dende baker street ata a tate modern, e logo dar volta polo Soho. É moita distancia, e cando chegue a casa, con calma corrixirei as tiles, meterei as ligazóns e as fotos, e calcularei eses quilómetros.
Non tiña présa no paseo, porque intuía que todo ía estar no mesmo sitio. E así foi, todo perfectamente colocado. O vello dos cartóns no seu sitio, o letreiro da rúa guichado cunha precisión metódica, as furguis que venden salchichas e patacas cocidas recheas de caril, os gais na cincuentena e un pedacinho de cada parte do planeta colocados onde teñen que estar como teñen que estar cando teñen que estar.
Vou catro días antes de que inauguren a de fridakahlo na tate, e láiome, pero esta é unha nova razón para vir aquí de novo ao comezo do outono, desta volta con Barataria, como se fose a nosa segunda casa.
É tan comoda e axeitada que así o parece.