Acompañoume toda esta breve viaxe unha novela de neil gainman: Neverwhere. Retrata a vida do londres que se foi coando polas freitas do tempo, estacións de metro abandonadas, soldados romanos perdidos nos pantanos do Támese durante a última invasion, carrexadores de quipel que se citan en mercados flutuantes pra trocaren plumas de paxaro por botas vellas, bestas, anxos, e esas dúas figuras xa coñecidas en gainman (caín e abel, aquí mr Croup e mr Vandemar), dispostos a crear a dor máxima.
O resto da historia é un pouco o de sempre: heroes, labirintos, probas e cooperación. Pero se xunto un antigo comentario de xesús fraga no quilombo con estas estacións abandonadas e a miña experiencia destes días sáeme un universo paralelo ben pracenteiro. E posíbel, claro.