santander
Dende un teclado español tecleo este post arrodeado unha vez máis de adolescentes que se aldraxan de “gay, que eres un gay” mentres matan a john constantine ou o arcanxo gabriel. Dúas avoas de máis de setenta rexentan o cíber e repártenlles lambonadas aos nenos.
Foi un día moi canso, e máis cansa e pracenteira aínda a viaxe ata aquí onte á tarde, cruzando os trigais de palencia e esa industria marabillosa que é aguilar de campoo, onde todo o mundo ao redor de súpeto arrecende a galleta e as fontanedas entran no coche polo sistema de ventilación. Esta mañá dinlle un paseo a un pavero santander, mentres Barataria paseaba por outras rúas próximas un grupiño de cincuenta madrileños. Á tarde aproveitei pra ir ás dunas de liencres, baixo a choiva. Esta é unha praia mooooi longa, e o mar estaba abondo bravo pra dispoñer bandeiras vermellas e unha ducia de belidos surfeiros que xurdían e se agochaban nunha auga turquesa. Tamén había tres pilros que corricaban a area ao son da música dun torneo de volei-praia, pero en xeral todo era silenzo, calma, soidade e reflexión.
Teño tanto cansazo como areas. Barataria agarda por min no hotel.


Leave a Comment