charlie
Dime Ian: vaia ver Charlie e a fábrica de chocolate, que a min non me gustou moito, e a ver qué me conta.
Imos Barataria e eu logo de cear cebolas recheas, bonito á sidra e salada nunha terraza en vetusta, á sesión da madrugada. Estamos poucos pra gozar dun dos centros comerciais máis fabulosos que vin ultimamente. Coidado nos detalles, moderno, eficiente e pulcro, ten 16 salas de cinema. Imos ao filme cruzando por un túnel coas paredes estreladas e brillantes. A peli non me pareceu tan divertida como imaxinaba, nin tan tenra como apuntaban outras mulleres moito máis bravas ca min. Quizais fose o sono, ou a hora, pero tras da engaiolante galería de fogos de artificio non vin moito máis. Barataria quedou durmido sobre o meu ombro. Ás veces as ilusións non se cumpren: na miña peza de chocolate non había billete dourado.


Leave a Comment