plataforma
Como complemento cultural aos vermús, aos paseos e ao sexo, vou ver con Barataria A vida secreta das palabras, da Coixet. Non nos gusta tanto como A miña vida sen min, pero ten o seu xeito. Algúns personaxes orixinais, a sensación tan contemporánea de que aquilo é just-televisión e unha boa presa de imaxes xeitosas. Pero hai un momento en que a trama se enrevira, perde o sentido, cae, extravíase e faise tópica. Ao pouco de saír el fálame da mariguana e eu respóndolle con harrypotter.


Leave a Comment