corpos e forzas
Barataria estaba agardando pra coller o tren en chamartín. Achegóuselle un secreta, identificouse, levouno pra un apartado, mandoulle que espise, revisárono, espreitárono e prendéronlle herba pra catro pachuzos. 300 euros.
Un día despois estabamos nun campo de fútbol abandonado a uns metros dos balcóns de madrid, na ribeira sacra. O lugar habitado máis próximo, ravacallos, ficaba a un par de quilómetros. Deitados no coche, porque chovía, espidos e repousándonos logo de botar un deses ferretes que estean unha relación. Sentimos un coche chegar: o da gardacivil. Achéganse, miran pola xanela, ven que só estamos espidos e seguen camiño na súa difícil misión de manter a paz e a seguridade no concello de parada do sil.
Barataria é un imán.


Leave a Comment