Quedámos pra tomarlle un café nouturnio en atenas con Ferre e coa súa moza. Eles os dous atravesaban hai uns días severos problemas de parella, logo de quince anos de noivado en casas separadas. A semana anterior, mentres eu estaba na cama coa gripe, mandárame Ferre mensaxes moi dramáticas, de auxilio. Logo calou.
Cando coincidimos pra ese café Ferre está moi esmacelado e coxea dunha lesión de xeonllo que o mandou un ano prá cama en 1990 e que parece que lle regresa. Barataria, que é a primeira vez que o ve, pensa que é fermoso malia todas as circunstancias. Éo, si. Nun privado, Ferre dime secretamente que casan pró vindeiro setembro. Non me fala da crise. Tampouco me sae felicitalo.