dentista, III
Arriscando a caer nese desagradábel monólogo dentario que é a autobiografía de martin amis, comento a primeira visita ao cirurxián maxilofacial. Con 90 minutos de retraso sobre o horario previsto, recíbeme un doutor bateado que non me abre nin o fuciño. Mira a placa ao viés, ditamina que é necesario operar e esténdeme unha folla coa listaxe de todos os males que me poden acaecer nese caso, pra que eu asine o meu consentimento. A listaxe está unicamente en castelán.
Despois pido vez: o 8 de maio de 2006, se chegamos aló, abriranme a enxiva e extraeranme esa moa díscola que teima en medrar deitada. Despois virán días de dor, de puntos que se solten, pequenas hemorraxias e unha inflamación prá que o doutor aventura catro días de baixa. Meses máis tarde, se todo vai ben, recibirei resposta polas tres reclamacións efectuadas.


Leave a Comment