As últimas xornadas da semana foron un acúmulo de horas de traballo e bebedeira extenuantes. Aos días, baixei á cidade a un curso sobre accesibilidade web que me reconfortou coa vida e co traballo, pero que me gastou as poucas neuronas activas. Ás noites a Tenente Risitas e Spielberg, e tamén Ian, collíanme o ánimo entre todos os brazos, levantábamo e arrandeábamo como se o fosen guindar ao pilón. Pero botábano ao ar e pousábano na felicidade, suavemente. Houbo episodios excitantes, tensións, dilemas, momentos belidos, conversa e escaso repouso. E catarreira.
Na fin de semana recuperei o sono e o territorio da miña casa. Mentres, a Trabando trasplantábanlle o corazón no último momento, a Barataria embargábanlle a conta polas multas da mariguana, e Xastriño mandábame mensas pra convidarme a sexo en atenas na ausencia de meus pais (inutilmente).
Os días que veñen inda van ser peores: máis excitantes, máis decisivos. Seguramente incluso máis fermosos.


Leave a Comment