cabodano
Foi alá a semana apocalíptica. Miro pra atrás e vexo bastantes cadavres. Afortunadamente, e malia as feridas e as carraxes, eu quedo entre os vivos. Por diante esténdese unha verea polo xardín do inverno. Quizais un cambio de vida. Contento de min, contento de dar os pasos correctos. Feliz por chegar con ben á noite do domingo.
Unha noite de domingo que foi a primeira noite do terceiro ano. E, como dicía o prosma de whitman, prometo non cesar ata a miña morte. Real ou virtual.


Leave a Comment