Vou ver con Itopo ‘O heroe’, de Sarabela sobre textos de O’Rivas. As dúas primeiras escenas son tan precisas e están tan perfectamente trazadas que se me poñen os pelos dos brazos como escarpias. Logo a obra continúa bastante ben, pero afastada da perfección que ten conseguido noutras ocasións o grupo. Ás veces berran moito, sen necesidade. E ademais perderon a oportunidade de eliminar un personaxe absurdo, tópico e inoperativo que aparece coa única finalidade de sabotear o ritmo da peza.
Tense dito que o texto é demasiado narrativo: non o vexo así. Na correcta gallada entre o dramático, o lírico e o narrativo (e non me importará ser cuspido por iso), o erro principal é o tema: estou ata a cona de historias sobre enviados comunistas durante a posguerra, enviados que, como precisa Ian, non viñan nunca.