rapantes
As miñas dúas primeiras lembranzas televisivas correspóndense cos meses iniciais de 1981. A primeira foi a demisión de Suárez. A segunda, o golpe de estado do 23 de febreiro.
Naquel serán ceamos rapantes. Fritíaos miña mai. Miña avoa fora á perruquería e mamá andaba moi preocupada porque lle pasara algo nas rúas de Atenas. Miña avoa, militante da dereita cedista na preguerra, estivera casada cun alcalde ateniense dos anos cincuenta.
Naqueles tempos da pana na casa ceabamos moitas veces rapantes, rapantes rebozados con pan relado. Aínda hoxe ao xantar rapantes lembro a emoción daqueles divertidos momentos, correndo da pequena saliña onde estaba a tele ata a cociña pra informar a miña mai do que estaba sucedendo aló dentro.


Leave a Comment