jamesbond
Aproveitando a noite do sábado en glasgow, vou con Fai ver casino royale. Pásoo estupendamente ben co número dos guindastres ou coa persecución do camión de gasóleo, malia non entender nada da trama, pero contra a metade da película comezo a despegar un pouco do esforzo de tradución e cavilo no éxito deste axente da espionaxe inglesa que arrasou medio madagascar e ademais a recadación británica. E é que o filme ten todo pra conseguir que os británicos, fantasticamente, se sintan identificados:
— failles pensar que inda teñen algo de importancia na espionaxe e no goberno do mundo, malia que os rusos incen de polonio as rúas de londres, se lles peta, diante dos fuciños do M15.
— failles sentir que son máis espilidos cós americanos, esa especie de apéndice torpe desenvolvido tumoralmente ao outro lado do atlántico.
— déixalles clarito aos europeos que os intereses da raíña valen máis có seu pasado cultural de romanizados: cáustica e simbolicamente chimpan cun pedazo da cidade das marabillas, pensando co fígado que non se queixen no continente, que ben podía ser parís ou berlín, se ian fleming quixese.


Leave a Comment