herodoto
Remato de ler o moi cumprido libro de ryszard kapuściński sobre herodoto e el mesmo, nunha tradución catalá mercada no aeroporto de barcelona. O texto é fantástico, e fai que se me esvaian todas as poucas dúbidas sobre a necesidade de que a este polaco lle toquen os dedos milagreiros do premio nobel.
En realidade, é o menos kapuściński de todos os kapuścińskis. Pero tamén é onde mellor se retrata, procurando na figura do clásico xornalista grego as razóns da súa vida, das súas viaxes, da súa soidade. Ás veces atixólase con xerxes e os emperadores persas, e noutras comete algunhas imprecisións históricas, como no caso da illa de gorée, pero non son trazos demasiado importantes. O mundo, os postos fronteirizos e o carácter das xentes desvélase con clareza, con paixón e el pasa definitivamente a formar parte do meu equipo de ídolos.


Leave a Comment