Cando levo toda unha xornada escoitando comentarios e bromas machistas, vendo como no meu contorno se refiren a todas as mulleres co cualificativo de “furcias da peor especie” ou “feministas”, ou asistindo a como os varóns reflexionan, xa seriamente, sobre o problema do xénero na linguaxe (problema que recoñecen non percibir), chego á casa coa mesma sensación de cando escoitas a ingleses e franceses debater sobre o estado do planeta: prezados amigos dinosaurios, o cretácico xa vai mediado.

Afortunadamente, ao chegar a vilamarple todo estaba envolveito nunha cálida e intensa primavera: púxenme unha camiseta de manga curta e saín pasear ao sol das 9 da noite. As extincións teñen estes puntos fascinantes.


Leave a Comment