Un dos costumes que máis me chaman a atención deste pobo bárbaro é, sen dúbida ningunha, a soidade que me acompaña nas duchas dos vestiarios. Fago esgrima dúas veces por semana, ás veces incluso tres, e nunca, nunca, coincidín con ningún home nas duchas. Os rapazotes do equipo de lacrosse, os chineses que xogan e xogan e xogan ao bádminton, os maduritos que botan tardes enteiras na carreira estática, os cativos que aprenden a socializar co equipo de fútbol… ningún deles ducha comigo. E non é que me venten e que prefiran non acudir aos vestiarios canda min: hoxe e a semana pasada o piso das duchas estaba completamente seco.
Os meus colegas floreteiros despréndense do traxe de apicultor e, na mesma pista, botan algo de desodorante, un pouco de gomina, o xarsei e a cazadora. Ou só o xarsei, ou só a cazadora, ou a mesma camiseta suada unicamente, se estamos en primavera. Os traxes de apicultor arrecenden a hormona adolescente, e gústame, pero non quero imaxinar se hai un día un crime e os CSI veñen a explorarnos o adn.
Esta falta de hixiene darase só na illa putrefacta? Ou é característica común dos pobos bárbaros? Prégase confirmación ou rexeite. E unha campaña de promoción das duchas, xa.