Coincídime esta fatídica data coa lectura da obra completa de eusebio lorenzo baleirón, máis en concreto dos seus primeiros poemas, tristes, melancólicos, roñosos na súa contemplación murcha da vida, antes de que tivese verdadeiros motivos pra vela así. E eu a ti, poeta oitenteiro, dígoche agora: inda onte limpei os vidros da sala; xa hoxe escintila neles unha arañeira ao sol da mañá, pra seguir esa perpetua e feliz cadea de mosquito, araña, ferreiriño, rapina, herba…
Parte de agasallos: Barataria deixoume un pau do 7, un amigo do máis amigo deulle unha viraxe á vida, e eu concedinme un tiquet pra ir ver o fútbol mañá e outro pró mundial de ciclismo de montaña, unhas millas ao norte de aquí, o domingo.