Os luns, clase de golf. Os martes e os xoves, piscina. O mércores e o venres, esgrima. O sábado, descanso. O domingo, camiñar. Todos os días, catro necesarias millas en bici. O doutor Stuart dixo que os meus cadrís estaban perfectamente, que me dobraba ben, que seguise así. Esta mañá espertei as sete coa dor, remexinme na cama durante unha hora, e agora, cando se achega o mediodía, teño un sono lamentable e os pés fríos do desacougo. Pero hai unha carreira de dúas millas nas proximidades e entrarei en calor mirando de non chegar de último.

E este podería ser o post recorrente, o post de todos os días. Dos próximos 15.000 días.


Leave a Comment