Cando aínda Iop e DjSu estaban rematando a súa presentación na empresa prá que traballo, recibo unhas chamadas e mensaxes de Barataria. Ante tanta emerxencia, despídome e acudo rapidamente, dándolle a todo o que me dan os folgos e as pernas nas tres millas de bici. Ao chegar á casa atopo dous homazos, amais de Barataria. Un é tony, o preto das bermudas, a quen despois de tantas veces xa lle imos collendo cariño, malia o seu laconismo de museo ou precisamente por el. O outro é un pequeno mozote da comarca, forte, algo calvo, pero que así ao primeiro golpe non ten mal ningún.
Logo dos intercambios verbais de cortesía, despímonos e poñémonos ao choio. Cando non levamos nin un minuto a lambela, o calvo desconéctase da pirolaza de tony pra aspirar vapor dun bote. É un vasodilatador que fai que os orgasmos cheguen máis intensos e, ao que se viu neste caso, máis rápidos. Un par de voltas despois, o tipo xa se estaba correndo enriba do pobre tony. Nós despois seguimos pacientemente ao noso, mentres o calviño aspiraba a cada pouco do bote, e fregaba na pirola a ver se se lle envarillaba, e corría á sala pra chamar por teléfono, e volvía, e chamaba, e mandaba un sms, e aspiraba e…
Nós puxemos o que quedaba da nosa profesionalidade ao servizo de Tony, pero nin así. Era difícil concentrarse co correcamiños ao pé da cama. Insiste a primeira lei de Cesare: catro é o peor dos números.