Tres días despois de instalar o comedoiro na parte de fóra da fiestra da sala, vexo por fin o primeiro ferreiriño negro mandar unha zampada de sementes, pasas e flocos de millo. A este ritmo calculo que a saqueta de oito litros de penso que gardo no armario do aceite chegará ata o outono do ano que vén. E é que comen como paxariños…
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Fixeches ti esa foto?
Non ho… O sitio onde puxen o comedoiro non é o mellor pra facer fotos. Ademais, xa sería moita casualidade que me pillara o ferreiriño negro, que gasta tres segundos ao día en comer na miña fiestra, xusto coa cámara apuntada…
Un dos problemas que teño é que o comedoiro está orientado ao sur, polo que teño o sol de fronte todo o tempo. Quizais no verán, cando o sol se despegue máis do horizonte e teña xa unha amizade formal con ese ferreriño negro, poida achegar algunha foto…
No verán vas ter máis problema aínda
para pillalos, porque teñen abondo de comer
por todas as partes. Pero está atento na
primavera, que necesitan alimento extra
para as crías e cando estas
aprendan a voar, achegaranse con elas
a darlles de comer á fiestra. Iso si é
un espectáculo.