Cando Fai marche de volta pra malaísia dentro duns meses levará nun rolo un pequeno retrato ao óleo de Cesare. Fíxomo como práctica prá súa escola mentres eu vía hieraticamente no dvd sete espadas, un filme de matachíns e loitadores chineses onde se cortan brazos, pernas e cabezas como rabos de polbo na feira do carballiño. É tan pouco espilido cos pinceis como fodendo, así que o cadro resulta estraño, e non me recoñezo, e si me recoñezo, cunha orella decididamente moi grande pero cuns beizos bastante precisos. Con todo, pouco a pouco, Fai vaise soltando no sexo e comeza tamén a ser máis divertido, máis informal, máis práctico, anque se manteñan como esteos os tres piares básicos da nosa relación: belidos filmes orientais, a sopa de lentellas, e as súas apertas de oso panda.