Hai certos nomes que se repiten. Unhas veces xogan ao bádminton, outros son pelouras eurovisivas, e ás veces intelixentes aprendices de xornalista, como neste caso. Mark é hoxe un rapacete inglés do norte de londres que veu ata vilamarple a estudar e a procurar tranquilidade. Ten eses beiciños finos dos británicos e un cabelo revolto e mouro moi duro, que comeza a rarear por detrás. E eu, a unhas horas de coller o avión, teño as defensas tan baixas que o deixo quedar a durmir mentres fóra a xiada levanta catedrais.


One Comment to “mark”

  1. O paneleiro bla bla bla | December 14th, 2007 at 12:46 pm

    Acobilhar o que tem frio… toda umha obra de misericórdia que o situa mais perto do céu :D

Leave a Comment