Conta tobío nas súas décadas unha anécdota de D’Ors:

“A historia era que, unha vez que viña de parís, preto xa da fronteira, entráronlle ganas de mexar e, coma no tren non había escusados, baixou na primeira estación en que pararon e preguntou a dous empregados que onde podería facer aquela necesidade. O outro díxolle que fose por tal e tal sitio atrás da estación, que alí atoparía unha porta cun letreiro que dicía “Prohibido pasar”; que non fixese caso del, e abrise a porta e pasase. Naquel intre, comentaba D’Ors, souben que xa estaba en España”.

Ao chegar a barajas o autobús interno déixanos nunha sala errada. Non hai información. Pregúntolle a un gardacivil que, sen saudarme nin mirarme prá cara, di que xa un compañeiro está amañando todo. Non nos aclaran nada, pero uns minutos despois estamos xa na estrada, recibindo bucinazos e conducindo por entre toneladas de ruído e millóns de coches que saltan de carril. Por unha semana quedarei en españa con barataria, entre ciudad-ajo e parque-temático-cervantes. Buscando a chencho.