A outra finde tiña un evento moi especial. Entre xornada de atletismo e xornada de atletismo, os xuíces organizabamos a nosa curry night, que consiste basicamente en irmos todos xuntos a un sanclodio indio e enchernos de carne seca moi especiada pra que non se poida distinguir, xa non o ano en que se cociñou, senón o becho ao que pertence.
Dos setenta e tantos presentes, eu era o único que entraba na categoría deportiva de under50s. Así que sentei nun recantiño e púxenme a escoitar os comentarios do Hugh, un bedel do museo que é xuíz no lanzamento de peso, as bromas sobre mallorca que fai o Phil, o árbitro de saídas, e as batallitas do Neil, un velloucón conservador a quen todo o mundo ignora e que, por iso, vén sentar pra onda min. E así, falando disto e mais daquilo, das cousas que lles interesan aos vellos británicos, o Neil acaba por discutir co Hugh sobre se a dopaxe de Ben Johnson en Seúl foi claramente unha manobra da CIA. A partir dese punto de inflexión xa só nos quedou lembrarnos dos vellos tempos, dos vellos atletas, dos antigos eventos que traían lembranzas sen televisión. Cando me ergo da mesa pra airearme, queda pairando sobre os restos de polo ao caril e sobre os perdidos grans de arroz a última pregunta de Neil: lembrádesvos do meu amigo Pattson, o escocés que correu os valados en Londres? E cando di Londres quere dicir Londres 1948.