Un inagardado erro de planificación dos meus velloucáns compañeiros de atletismo déixame tres horas libres no medio da xornada do domingo, así que opto por visitar o museo da cidade. O museo de glaspop, nacido do depósito de diversos materiais no edificio que deixou baleiro a exposición universal, é a mellor definición da cidade. En poucos espazos pódense ver xuntos, practicamente un riba do outro, unha xirafa disecada, un avión da segunda guerra, unha colección de embutidos, outra de botas vellas, uns cantos fósiles, unha vitrina dedicada á invención da máquina de vapor e do chuvasqueiro, un par de momias exipcias, unha sala consagrada ás relacións da cidade co western e polo medio numerosas pinturas de artistas escoceses e de fóra. E alí, naquel recanto escuro que lles quedou no fondo do segundo andar, mételle aí un par de degas e un pissarro, por non tirar con eles.