Unha das competicións destes intensos e pracenteiros días foi ver quen era máis español, se Henri ou eu. No seu prato da balanza, el coloca o seu dominio do inglés máis posh e o meu lastminutismo, ao que pouco podo retrucar. Así que tento atacarlle, algo inutilmente, cos horarios das comidas e con lixeiros matices entre galeguidade e españolidade. Pero un sucedido venme dar a razón: ando eu ao meu como auxiliar de información dos mundiais de cross e achéganseme unha parella de madrileños pra preguntarme algúns detalles básicos da hospedaxe. Eu infórmoos na súa lingua e ela, sorprendida, dime: que bien hablas español, casi no tienes acento.


Leave a Comment