Por motivos ben estraños e retorcidos, póñome a ler algo de chateaubriand e despois outro pouco de rousseau. Este último é xenial, e léoo directamente en francés pra irme de wai. Gústanme as súas descricións botánicas, e sinto medrar algo de moderada afinidade entre os dous polo seu cariño pola paisaxe, aínda que el coloque misantropía onde eu quero ver adolescentes e centrais nucleares. Pero o máis marabilloso é descubrir que boa parte da cultura occidental descansa nas ensinanzas dun auténtico : a mestura perfecta entre Rodríguez Menéndez e a teoría da conspiración chámase Jean-Jacques Rousseau. E mola.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Ah… estás vivo. Vou ter de vover con máis vagar. Non dou feito con tanta entrada de golpe. Non che aprenderon a dosificar? Que pouco corazón.