A esta altura da vida xa tres cousas están claras: nunca me farei rico, nunca terei fillos e morrerei só coma un can nun país estranxeiro. É o prezo que teño que pagar por ver como cae a tarde sobre embiburgo, por sentir o frío dos últimos días de marzo, polo recendo a torradura de cervexa ou por contemplar os fermosos adolescentes que arrotan ao meu paso.
Menos mal que a quen deus non lle dá fillos, o demo lle dá sobriños (e veñen en camiño).
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
pois que quere que lle diga… non o miro a vostede morrendo de vello como un can de palleiro nun país do extranxeiro. Míroo máis bem xogando ao dominó en Cesantes, con boina de cadros e palillo na orella.
Se todo vai ben, pra daquela Cesantes será un país estranxeiro. Se non o é xa.
Así que vas ter un sobriño?????
superparabéns!!!
Faga algo (cruce os dedos por exemplo) para que sexa sobriña… please
Aclaro para os afeccionados ao sangue: os sobriños que vou ter non comparten comigo ningún alelo nin fragmentos xenéticos,
Sobriño: Enoc ou Henoch
Idade: 2 anos
Cando chega?: Iso xa non o sei… E menos mal que non cruzaches os dedos para que fose nena
Lol lol lol lol…
Pero como que Enoch? E onde lle poñemos o Xe?
O mundo vai seguir sen nós. Eu vou ter sobriña de aqui a nada tamén. Pero esta vén sen nome.
Parabéns polo sobriño, de paso coméntolle que non é probable que se pareza na pel e no pelo nadiña a vostede.
Ou iso creo.