E ás veces, nunha tarde vagaceira paseando polas rúas de wáxinton, un atopa ese libro fascinante, ese pequeno ensaio que pode transportar ás corredoiras dos pastores albaneses e aos teatros calorosos da vella atenas, que pode crear mundos e derrubalos con estrondo sen afastarse do estreito marco do ensaio. Esquilo, por ismaíl kadaré.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Kadaré é un dos meus autores preferidos, cada libro que lle lin pareceume unha pequena xoia. Ás veces resúltame estraño que non sexa moito máis coñecido. Heime facer co de Esquilo, aínda que polo pouco que contas lémbrame á novela “El expediente H”, que trata sobre Homero e Albania (sic).
Imaxino que unha das razóns polas que non é máis coñecido é a escaseza de traducións internacionais: a penas está verquido ao inglés, e sempre a través do francés.
Polo demais, este Esquilo é un ensaio breve, e paréceme máis delicioso aínda có Expediente H.