Dime un bo conselleiro: tes que lelo. E entre a viaxe no avión e estas últimas horas alí a vai, unha novela moito máis ca fabulosa: Festina lente, de Marcos S. Calveiro. Algo enredante no principio, faise máis lixeira e cativadora conforme a acción pasa ao primeiro plano e se desviste desas roupaxes de contextualización que a pexan un pouco. As aventuras do encadernador Ambrosio Cavaleiro, a fala dos arxinas e a Compostela do XVI encaixan perfectamente no marco desa ficción sobre o pasado europeo que levamos anos lendo e ulindo. É esta unha novela pra traducir, pra exportar, que se pode vender nas librarías de Copenhague como se fora un código da vinci (en bo), coma un pequeno nome da rosa. Incluso ten un fermosísimo final, que releo sen fartura, e que dá pra unha segunda parte ou unha terceira do manuscrito de tres serpes unidas polo baixo, na historia de todas as épocas, adiante e atrás. Algunhas pegas hai, claro, en nomes de lugares, na falta dun mapa da compostela da época, nunha páxina demasiado chea de franciscos ou nun lavanco que cae do niño cando os lavancos fan os niños ao ras. Ou que nunha novela de encadernadores, o último caderniño se me despegase. Pero se eses son os males, moita é a bondade.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Festina Lente? un pastiche ben documentado e pesima, pesimamente narrado. Nada por arriba, nada por abaixo, nada por diante, nada por detrás.
O de pesimamente narrado paréceme algo esaxerado. Canto ao dos puntos cardinais, Farai un vers de dreyt nien: http://www.english.iup.edu/mhayward/Provencal/William1.htm
Pero que lindo é ver como outros opinan o contrario. Será vostede Caneiro? O seu estilo malhumorado aseméllase.
Son Caneiro, efectivamente.
Vostede quen é?
Cesare, efectivamente.
o que non comprendo é o de “estilo malhumorado”
quizais esa sexa a clave do mal humor, que vostede non se decata del.
[...] lente”, corre a modo Reproducimos, polo seu indubidable interese, a anotación de Cesare sobre a lectura de Festina [...]
fala como un libro aberto
dá gusto
Como un libro aberto non, pordios: http://www.youtube.com/watch?v=_cy2k3RIcbM
Benvido de volta á guerra. Estrañóuseche un algo.
Mea culpa, en canto as maldades: polos meus escasos coñecementos de ornitoloxía e por esa páxina de franciscos que aínda hoxe non me explico como se me escapou; e grazas a ti polas bondades. Agardo que nunha segunda edición, se a hai, poda corrixilas.
Respecto as críticas que hainas e debe habelas, non entendo como andan a espallalas nas casas alleas cando a novela ten un blogue onde deixalas e eu gustoso collerei a luva para respondelas.
Un saúdo dende a cidade sal.
A promoción si que é bastante fabulosa, tendo en conta a media. Eu fíxenvos caso e máis me inspira un piadoso siga intentándolo, por seguir co bilingüe.
Ánxela B. neste blog?
:)
Non debería estar lendo a Caneiro?