O outro día fomos a familia toda a unha pequena granxa nos arredores pra avistar aves. Dentro dunha das cabanas que facían de observatorio ao pé do lago, un dos cadernos dos días anteriores dicía en español “un pigargo (ejemplar inmaduro) - universidad de granada“. Nada é imposíbel. Pero coa navalla de ockham na man semella que seguramente ese polo de pigargo, propio das frías costas das illas do norte, a unhas 400 millas dese doce campeiro batido polo sol, non era tal.
Pra seguir o xogo propóñolle a meu pai un reto: mentres eu durmo nun xeitoso hostaliño local pra facer sitio, que me conte el os paxariños do xardín. Eu sei que hai neste verán un grupo xeitoso de oito pardais papándome no millo, pero a el, presa tamén da inflación ornitolóxica, sáenlle doce, e mais un pisco, e un ferreiriño, e un pimpín, e…