A miña función como humilde voluntario nos eurogames de barcelona tróuxome a esta cidade, encontroume con Barataria, con Fufli, e deume algúns lixeiros momentos de tranquilidade, suor e paseos pola praia.
Pero o caos e a desorde dos xogos deportivos foron tan grandes que o milagreiro é que algo chegase a funcionar. Na miña vida vin semellante esforzo desorganizativo. Por iso, que o conxunto de voleibol de lesbianas polacas xuntase as mans no medio da pista e dese un urro antes de comezar o partido adquiría unha fermosura case relixiosa.