Despois dun súpeto troco de plans, boto unha mañá enteira rapando na herba do xardín que me encargaron. Como se trata de preparar o terreo pra que pase a máquina cortadora, teño que rapar ben a ras do chan, o que resulta altamente fatigoso. Logo das súas boas catro horas dándolle ao fouciño alí estaba un colector cheo de herba, trevos, algúns cardos, unhas herbas baixas e pinchudas que non sei como se chaman e un par de litros de sangue procedentes do meu dedo medianiño. Pousei o fouciño no colector da herba e marchei, pensando en voltar hoxe.
Mentres tanto, os homes do lixo pasaban pola casa e recollían os colectores que, atentamente, a veciña puxera na beirarrúa. Nun deles ían trevos, algúns cardos, unhas herbas baixas e pinchudas, un par de litros de sangue e un fouciño.

O comunismo está en extinción, é inútil, provoca derramamentos de sangue e ao remate camúflase co lixo.


One Comment to “comunismo, 4”

  1. Calidonia | August 16th, 2008 at 4:28 am

    Ai, ai. Morro. Escacho. Fáltame o aire. Ai.

Leave a Comment