Ao parecer, reunidos nun cenáculo distintos críticos literarios galegos, concluíron que este blog “daba unha mala imaxe do colectivo gai e dunha lingua minorizada“.
Eu quedo parvo.
- Este é un espacio baleiro. Non teño necesidade de dicir nada. Quizais só necesito buscar a saída correcta da cidade, antes de que estean todas cortadas polos operarios do asfalto.
Dal matino alla sera
Pídolle máis detalles. Porque este blog eivas ten, é evidente, pero non esas dúas, precisamente.
Pró das eivas está esta caixa, que algunhas (moitas, pero non abondas) xa foron aparecendo.
Se tivese máis detalles daríallelos. O meu informante foi demasiado breve.
Pero se cadra inda aproveita esta oportunidade pra pronunciarse.
Eu tamén quero máis detalles, aínda que me imaxino por onde van os tiros. Antes estaba mal ser maricón, agora andalo contando. E as linguas minorizadas, que pintan en todo isto?
Pois dea pistas, Mario, que como lle dixen “eu quedei parvo”
o venres pasado estivemos a especular (eu e mais un par de coñecidos seus) co que falarían nese cenáculo …Queremos Saber XD
oohhh creo que me trabuquei de cenáculo …sorry, e eles deberon enganarse de blo
hhahahahahaha, se cadra quen se trabucou de blog foi vostede…
:)
Vostede a estas horas fai cousas raras, que-lo-se-yo
é vostede a imaxe dun colectivo e dunha lingua minorizada?
canta responsabilidade!
Entón o soño de todo-los gays e marchar para VilaMarple?
supoño que podes dicirme, como sodes todos iguais…
esqueceume o til no é, como os gays sodes todos moi riquiños saberás desculparme
Lol lol lol lol lol lol lol
:D 
:D 
estes son os dous mellores comentarios ever…
fd-s!!! agora nos cenáculos de críticos literários galegos dedicam-se a velar pola imagem dos gays? O do isolacionismo nunca che foi nada bom!
Todo mentira. Nin puto caso.
E como diría unha amiga miña: “dientes, dientes…”
Dende logo hai xente que non sabe distinguir a persoa do personaxe.
De calquera xeito, estou de acordo cos do cenáculo.Ten que recoñecelo: vostede fode pouco. Van pensar que somos todos uns moxigatos. E ademais, por qué lle chama seme ao seme e ferrete ao coito? É iso normativo?
vostede nin puto caso, que
os que verdadeiramente dan mala imaxe son eles, empezando polas envexas.
abortos de persoa é o que son, que á forza de tentaren quitarse diante colleron o costume e agora andan contra este blogue.
Como que ignora-los? Polo menos faga como os do tomate e poña as iniciais dos críticos que falaron do tema!
Lercheo!
eu pensáballe que o de “Porque Alonso Montero non coñece a María Yañez?” xa estaba superado
:P
insisto, Queremos Saber!
as cousas raras fágoas máis contra estas horas
as parvadas deses señores nin merecen comentario (aínda que estaría ben saber os detalles)
recunquei (durante un tempo non me pasei por aquí) e certifico unha vez máis o bo estado de saúde da súa prosa
a todo isto, estaría ben que ao final o protagonista se inventase a historia e nós picáramos
e, pensándoo ben, ten este post un aquel cabaret volteriano, como sacado do blog de jaureguizar
longa vida, linguas e ferretes incluidos aos cesare’s slices of life!!!
Iso, iso, lercheo.
A verdade é que me sinto un chisco defraudada, acaban de cargarse o intenso cerimonial museístico co que observei o seu colchón imaxinando todo tipo de ferretes insignes propios dun persoeiro coma vostede e vai resultar que non conta coa medalla do cenáculo, xa non pode unha acreditar en nada, snif, snif, snif
Por favor, Cesare, volve ao rego. Faite hetero e castelán falante. Seica xa están a deseñar os banners con este lema para penduralos no día ese das carrozas do que tanto gusta a raíña grega.;-)
Unha aperta
Que se fodan, asi de centifico.
Por que Alonso Montero non coñece a María Yáñez?
Por sorte.
O cenáculo non ten máis importancia, e a propia palabra xa o di.
Folerpa, se existise a reencarnación, calquera cousa antes de renacer hetero. E o de facerme castelanfalante é taaaan pouco práctico no meu mundo…
este post mola moito
Se ten que representar a dous colectivos tan oprimidos…
xa sabe, moito orgullo!, e como din por ahí arriba, “dientes, dientes, que es lo que les jode”
Unha aperta
Vaime desculpar a ausencia, Cesare, porque ando coa cabeza en dedicación exclusiva, pero non resistín a deixar aquí a sinatura a ver se me apega unha pouca de mala imaxe, non me sexa egoísta.
Meu Deus, o que hai que oír por non estar xordo de todo.